Wizualny projektant schematu

Wizualny projektant schematu dla aplikacji biznesowych.

Definiujesz encje, kolumny, foreign keys i indeksy w wizualnym edytorze. Klikasz apply, migracja idzie na PostgreSQL, a endpointy CRUD, gridy i formularze szczegółów wyskakują same. Schemat to źródło prawdy, reszta się generuje.

Modeluj dane tam, gdzie to ma sens.

Dla nowej encji biznesowej najszybsza droga to wizualny projektant. Dodajesz tabelę, wrzucasz kolumny, wybierasz typy, zaznaczasz wymagane, ciągniesz foreign keys do powiązanych encji. Edytor schematu czyta się jak ERD - bo właśnie nim jest.

To, co wypada z projektanta, to dokument JSON wersjonowany w twoim repo. Ten sam, który dev wstukałby z palca, tylko z UI na wierzchu. Żadnego własnościowego formatu binarnego, żadnego nieprzejrzystego bloba.

Apply pod kontrolą.

Ruszanie schematu to w każdym systemie biznesowym operacja o największym potencjale szkód. Projektant traktuje to z należną powagą. Zanim cokolwiek poleci, silnik liczy, co tak naprawdę zmiana zrobi:

  • Czyste dodatki (nowe tabele, kolumny nullable, nowe indeksy) wchodzą bezgłośnie.
  • Zmiana typu i drop kolumny wymagają wyraźnej zgody "pozwól na utratę danych", z liczbą dotkniętych wierszy pod nosem.
  • Zmiany w foreign keys są sprawdzane na istniejących wierszach, zanim constraint w ogóle zaskoczy. Zepsute referencje padają z hukiem, a nie po cichu.
  • Cały apply leci w jednej transakcji PostgreSQL. Jeśli jakiś krok się wywali, baza wraca do poprzedniego stanu.

Code-first, kiedy wolisz.

Pliki schematu to zwykły JSON w repo. Dev pisze je w edytorze, robi review w pull requeście i aplikuje przez ten sam silnik, którego używa wizualny projektant. Projektant to wygodne UI nad formatem pliku, a nie jedyne wejście.

Gdy schemat nie mieści się ani w jednym, ani w drugim, wskakujesz w psql i lecisz surowym SQL-em. Archestack podchwyci stan przy następnej synchronizacji. Wyjście awaryjne jest zawsze otwarte.

Zaprojektuj swoją pierwszą encję.

Darmowy 7-dniowy trial. Otwórz projektanta schematu, naszkicuj prawdziwą encję, zrób apply, zobacz wygenerowane UI.